Καλό μήνα!!!...

Άργησα....... Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ!...

Αφιερωμένο ειδικά στην Αγγελική και στο Στάθη!!!

Πριν ένα χρόνο τέτοιες μέρες, είχαν έρθει από τη Σαντορίνη τα φιλαράκια μου, η Αγγελικούλα και ο Στάθης, και μου έκαναν έκπληξη, φέρνοντάς μου αυτό το έλκηθρο (που ο Στάθης έφτιαξε με τα χεράκια του) ξέροντας ότι θα μου άρεσε κι ότι θα το κάνω decoupage! 

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος για να αποφασίσω να το φτιάξω. Σας το δείχνω λοιπόν, και το αφιερώνω με πολύ αγάπη στον Στάθη και στην Αγγελική!...


Να σας θυμίσω ότι έχετε μέχρι αύριο για να δηλώσετε συμμετοχή στο blog candy της Μαριάννας!!! 

 

 

Για το έργο αυτό έχω χρησιμοποιήσει χαρτί και πάστες, ενώ έχω επέμβει σε κάποια σημεία και με ζωγραφική.

~ ~ ~

Υ.Γ. Κλείνω τα μάτια, κλείνω τ' αυτιά σε όλα αυτά που γίνονται γύρω μου, και είμαι σε στάση αναμονής. Κουράστηκα, και φοβάμαι.......

Βιάζομαι μήπως;;;.......

Καθώς χαζεύω στα μπλόγκ, βλέπω σιγά σιγά να εμφανίζονται τα πρώτα χριστουγεννιάτικα. Προσπάθησα να αντισταθώ- πράγμα δύσκολο!- μα τελικά ενέδωσα!!! Κι έτσι, το πρώτο μου δημιούργημα για τα φετινά Χριστούγεννα, σας το παρουσιάζω σήμερα: 

Ένα κουτί για όλες τις χρήσεις, με μια από τις αγαπημένες μου χαρτοπετσέτες, αυτά τα όμορφα χριστουγεννιάτικα αρκούδια!!! Είναι φτιαγμένο με την τεχνική της παλαίωσης, με πολλά τριψίματα και στρώσεις χρωμάτων... Μου αρέσει πολύ αυτή η αίσθηση του παλιού, σαν να βγαίνει από το σεντούκι  του χρόνου....... 

Θα' θελα να περάσει γρήγορα ο καιρός και να βρεθούμε πάλι μες στην μαγεία των Χριστουγέννων, να ελαφρύνει λίγο η καρδιά μας... Ίσως με την δημιουργία των χριστουγεννιάτικων να ξεγελαστούμε λίγο...!!!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλες!!!

Σκέψεις της στιγμής... (5)

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Η Πεταλούδα

Κάποιος, κάποτε, βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας. Μια μέρα, παρουσιάστηκε ένα μικρό άνοιγμα στο κουκούλι. Ο άνθρωπος κάθισε και παρατηρούσε την πεταλούδα για αρκετές ώρες, καθώς εκείνη αγωνιζόταν να περάσει το σώμα της μέσα από τη μικρή τρύπα. 

Κάποια στιγμή, φάνηκε ανήμπορη να προχωρήσει άλλο. Έτσι ο άνθρωπος αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα. Μ' ένα ψαλίδι, έκοψε το υπόλοιπο κομμάτι του κουκουλιού. Η πεταλούδα πρόβαλε εύκολα, αλλά είχε πρησμένο σώμα και μαραμένα φτερά. 

Ο άνθρωπος συνέχισε να παρατηρεί την πεταλούδα, γιατί περίμενε ότι τα φτερά της θα μεγάλωναν και θα άπλωναν για να στηρίξουν το σώμα της, το οποίο θα ξεπρηζόταν σιγά σιγά. Κάτι τέτοιο όμως, δεν έγινε. Αντίθετα η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της, σέρνοντας το πρησμένο σώμα της κι έχοντας μαραμένα τα φτερά. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει. 

Αυτό που ο άνθρωπος, με την καλοσύνη του και τη βιασύνη του δεν κατάλαβε, ήταν πως ο αγώνας για να βγει η πεταλούδα από το άνοιγμα ήταν ο τρόπος με τον οποίο θα διοχετευόταν υγρό από το σώμα της προς τα φτερά της, ούτως ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει μόλις ελευθερωθεί από το κουκούλι. 

Μερικές φορές οι δυσκολίες είναι ακριβώς αυτό που έχουμε ανάγκη στη ζωή μας. Αν διασχίζαμε τη ζωή μας χωρίς εμπόδια δεν θα αποκτούσαμε τη δύναμη που δικαιούμαστε. Δεν θα πετούσαμε ποτέ........

Άγνωστος συγγραφέας

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Σκέψεις της στιγμής... (4)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Πρέπει να κρατάμε από το παρελθόν 

τις φλόγες 

και όχι τις στάχτες."

       

                                                                     Jean Juares

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~